Нарада ў Супольнасці: малітва брата Алоіса

Як і штогод, сёлета браты зноў сабраліся на сваю Нараду ў Супольнасці, якая праходзіла з 5 па 10 лютага. Нараду завяршыла ў нядзелю супольная вечаровая малітва, прыканцы якой адбыўся жэст прастрацыі - узгадванне моманту манаскіх зарокаў, якія браты складаюць на ўсё жыццё. Перад тым брат Алоіс прамовіў сваю малітву:

Малітва на заканчэнне

Божа ўсяго чалавецтва, узносім хвалу ўсім тым, якія штодзённа прымаюць нас. Праз Езуса Хрыста вы з’яднаныя ў прыгожай разнастайнасці паміж намі, а таксама ў зносінах з нашымі братамі, якія зараз жывуць у Бразіліі, Кубе, Сенегале, Бангладэшы, ды з нашым братам Жакам у шпіталі.

Нібы Панна Марыя, нам бы хацелася выслухаць Твайго голасу і прыняць жыццё, якое Ты нам даеш, у даверы, які Ты даеш нам.

Езу Хрыстэ, кажучы наўпрост, Тваё імя ўжо нагадвае нам пра прысутнасць Ўваскрослага. На кожным этапе жыцця Ты аднаўляеш нашую гатовасць крочыць за Табою, у радасці і сціпласці мы йдзем ад пачатку да пачатку.

Мы пачулі Твой заклік не забывацца на гасціннасць. Праз Твайго Святога Духа Ты даеш нам магчымасць здзейсніць тое на практыцы. Ад Цябе, Хрыстэ, мы атрымліваем гэты імпульс сэрца, які стварае ў нас паставу гасціннасці. Мы дзякуем за гэты вопыт, які можам здейсніць: прымаючы адзін адно, мы атрымліваем болей, чым даем. Твая любоў чыніць нас вольнымі, вольнымі ісці насустрач адзін аднаму з нашаю ўразлівасцю, без боязі. Лагодны і пакорны сэрцам, дай нам мужнасць пакоры, каб ведаць, што мы маем патрэбу адно аднаго.

Дзякуючы гэтай нарадзе, гэтым супольна праведзеным дням Ты аднавіў дабрыню паміж намі, гэта дар, які з’яўляецца каштоўнаю перлінаю. Няхай гэтая добразычлівасць узрастае паміж намі, няхай яна ўзрастае ва ўсёй Тваёй Царкве, каб хрысціяне яшчэ больш упэўнена маглі крочыць далей у кірунку паяднання і еднасці.

Калі Царква выпраменьвае Тваю добразычлівасць, яна перадае Евангелле, яна выконвае сваю місію, што адлюстроўваецца ў дабрыні для найбяднейшых, выключаных, мігрантаў, адлюстравоўваецца ў зычлівасці для стварэння. Зрабі ж нас уважнымі да тых, хто не знаходзіць свайго месца ў мясцовай царкве.

Праз нашае жыццё ў супольнасці Ты запрашаеш нас, каб мы былі знакам Тваёй прысутнасці, асабліва ў стасунку да маладзёнаў, якіх Ты нам даверыў. У часы, калі на ўсіх узроўнях узмацняецца пастава «кожны для сябе», нам бы хацелася стаць часткаю больш глыбокае плыні, якая пранізвае чалавецтва, прагнення сяброўства і вялікадушнасці.

Праз Святога Духа Ты заўсёды клапацішся пра свет. У падзяцы за Тваю любоў, якая ніколі не скончыцца, няхай нашае жыццё заспявае Табе хвалу! У Тэзэ ды ў нашых абшчынах на розных кантынентах будзьма ж сведкамі прыгажосці жыцця!


 [1]

[1Здымак: JB Bagarić

Printed from: http://www.taize.fr/be_article25609.html - 7 June 2020
Copyright © 2020 - Ateliers et Presses de Taizé, Taizé Community, 71250 France